Niektórym wystarczy jedno nazwisko, by wzbudzić nostalgię, przypływ emocji lub po prostu serdeczny uśmiech. Kobuszewski. Brzmi znajomo? I bardzo słusznie! Jednak dziś nie o Janie – legendzie polskiej sceny teatralnej – a o jego córce, która nie tylko z godnością nosi słynne nazwisko, ale też sama szturmem zdobywa uznanie. Maryna Kobuszewska to postać, która wymyka się prostym kategoriom. Aktorka? Reżyserka? Człowiek-orkiestra? Jedno jest pewne – nie sposób się przy niej nudzić. A jeśli jeszcze o niej nie słyszałeś, teraz nadrobisz zaległości z przyjemnością i uśmiechem na ustach.

Korzenie z klasą: artystyczne DNA

Urodzona w 1970 roku Maryna Kobuszewska wychowywała się w świecie, gdzie normą było próby teatralne, zapach charakteryzacji i nazwiska zapisane złotymi literami w historii polskiego kina. Córka Jana Kobuszewskiego oraz Hanny Zembrzuskiej miała szansę obserwować aktorskie rzemiosło z perspektywy pierwszego rzędu. Choć wiele dzieci słynnych aktorów próbuje na siłę iść własną drogą, Maryna dosłownie wcieliła się w świat sztuki, jednak na własnych warunkach. Zamiast biegać za kamerą jako “córka znanego ojca”, sama zaczęła pisać i tworzyć. Zamiast pójść najprostszą drogą – buduje własną.

Teatr zamiast czerwonego dywanu

Jeśli spodziewasz się bogatego portfolio filmowego i romansu z kinem komercyjnym – zaskoczenie! Maryna Kobuszewska swoją aktorską energię koncentruje głównie na teatrze. Studiowała w warszawskiej Akademii Teatralnej – tej samej, która każdego roku produkuje talenty niczym Hollywood filmy o superbohaterach. Po zdaniu dyplomu, zamiast rzucić się w wir medialnego blichtru, wybrała drogę artystyczną, która autentycznie ją poruszała. Często współpracuje z teatrami offowymi, alternatywnymi i niezależnymi. Wiecie, tymi, gdzie nie ma luksusowych kanap w foyer, ale jest pasja, pot i serce.

Piórem też nie gardzi

Nie tylko scena czuje jej obecność. Maryna to także utalentowana autorka scenariuszy i dramatów. Jej teksty nie są ani banalne, ani przewidywalne – w bonusie często zawierają porządne dawki ironii i autoeksperymentu. Jej sztuki podejmują tematy społeczne, psychologiczne, ale – co najważniejsze – robią to z luzem i humorem. Czasami jest zgryźliwa jak kot, czasami melancholijna jak jesień w Warszawie, ale zawsze mówi to, co naprawdę myśli. Jej felietony i eseje pojawiały się w prasie kulturalnej i szybko stały się hitem wśród bardziej wymagających czytelników.

Najnowsze projekty – kultura bez zadęcia

Ostatnie miesiące potwierdzają, że Maryna Kobuszewska nie zamierza zwolnić tempa. W 2023 roku rozpoczęła współpracę z Fundacją Teatru Otwartego, gdzie tworzy autorskie spektakle z udziałem młodych talentów oraz osób z niepełnosprawnościami. Projekt “Teatr Innego Wymiaru” jest przykładem na to, jak sztuka może łączyć, a nie dzielić. A jeśli to nie wystarczy – przygotowuje właśnie premierę swojego nowego dramatu „Cisza w Eterze”, w którym podejmuje temat samotności i… pandemicznych absurdów. Tak, będzie i śmiesznie, i refleksyjnie.

Dodatkowo, Maryna Kobuszewska została jurorką w konkursie dla młodych dramatopisarzy. Jej zdaniem “sztuka to nie konkurs piękności, tylko wytrych do ludzkiego mózgu” – i właściwie trudno się nie zgodzić.

Maryna Kobuszewska to mieszanka genów, odwagi i intelektu artystycznego z solidnym poczuciem humoru. W świecie, który częściej nagradza styl niż treść, ona przypomina, że słowo ma znaczenie, a scenariusz może być ważniejszy od efekciarskiej inscenizacji. Wybiera teatr, pisanie i działania artystyczne z misją, zamiast biernego dryfowania w celebryckim oceanie. Patrząc na nią, można wierzyć, że kultura może być zarówno ambitna, jak i dostępna. I chwała jej za to. Jeśli Maryna nie jest jeszcze na twoim radarze, to czas to nadrobić, najlepiej biletem na jej nowy spektakl. A przynajmniej poprzez przeczytanie którejś z jej ciętych jak brzytwa felietonów. Gwarantujemy – nie pożałujesz!